van Vinyl tot Chip

Wat verandert de wereld toch snel. Ik kan me nog de tijd herinneren, dat ik mijn opgenomen TDK-bandjes van de leukste vrijdag radiosjow afspeelden op mijn walkman. Elke vrijdagavond zat ik om 19.00uur klaar om mijn 2 bandjes van 90 minuten in de stereo-set van mijn vader te stoppen en net na het nieuws op rec te drukken. En vervolgens om 19.45uur snel van kant A naar B te switchen, om vervolgens tegen 20.00uur even op pauze te drukken en deze handelingen om 20.35, 21.00uur en 21.20uur nogmaals te herhalen. Jarenlang heb ik de Curry & van Inkelshow opgenomen, om tot aan de volgende vrijdagavond de muziek en het geouwehoer, de effecten, in de minimix van Ben liebrand, de rubriek:”en deze is voor jou”, de wind door je haargevoel-muziek te beluisteren. De laatste uitzending heb ik nog steeds op tape. Toen de portable CD-speler op de markt kwam, was ik niet de vlotste met aanschaffen. Tijdens mijn studietijd heb ik nog van zo’n “handig” apparaat gebruik gemaakt. Toch is het in 1991 dat ik van een vriend van mij, genaamd DJ Bertus, leer hoe ik de oerdegelijke vinylplaaten kan mixen. Hij werkte in een kleine studentendisco in Den Haag met de naam de Maliehut. En voor openingstijd gingen we samen oefenen op de overgangen. Samen met Bertus heb ik nog 3 introductiekampen van mijn studentenvereniging gefungeerd als DJ. Ons duo heette Sirk en Sark (hou er een spiegel bij en je herkent een clubje springende jongetjes die maar 2 hits hebben gescoord). Nou vraag je ondertussen: waar wil je hier mee naar toe? 2 jaar geleden heb ik kennis gemaakt met de iPod. Een leuke muziekdoos met veel mogelijkheden. Ik had de iPod te leen en er stonden 1500!! nummers op. Genoeg om naar te luisteren. Alleen toen de eigenaar de iPod terug wilde, was ik toch wel weer gewend aan portable muziek. Maar bij zo’n iPod had ik toch weer zo’n portable CD speler gevoel: groot, lomp, zwaar. Toen ben ik op internet op zoek gegaan naar mp3 spelers en ben toen uitgekomen op de Creative Zen Stone. Heerlijk licht, makkelijk te vervoeren en de hoeveelheid muziek die er op kan, is nog te overzien, zo’n 250 nummers. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit. Onlangs heb ik een aantal leuke CD’s geript (Julio Iglesias, Il Divo, Luther Vandross, Earth, Wind & Fire, etc.) voor mijn ouders. Zij hebben nu allebei ook een mp3 speler. Het is nooit te laat om mee te gaan met speed of technology. Alleen moet ik nog wel bekennen, dat mijn mobiele telefoon een Samsung Palet uit 2004 is. De batterij doet het nog fantastisch en ik heb net weer een sim only besteld voor 2 jaar. Voor mij nog geen uitgebreid toestel. Het is wel duidelijk. Ik hou van functioneel, eenvouding , licht en klein.

Caribe Recreanten Kampioen 2008

Sinds vorig jaar ben ik weer begonnen met mijn grootste passie op sportgebied: Softbal. In mijn tienerjeugd ben ik in Den Haag begonnen met honkballen. Mijn eerste kampioenschap was in mijn 2e jaar bij die club, met de gekke naam VUC. De laatste wedstrijd kan ik mij nog goed herinneren in Alphen a/d Rijn. De laatste bal, wat even later bleek, werd op mij geslagen. Op dat moment speelde ik als derde honkman. Met de zenuwen in mijn lijf gooide ik de bal aan op de eerste honkman……..UIT. Einde wedstrijd en Kampioen. In datzelfde jaar werd ik uitgeroepen tot meeste waardevolle speler. Alle seizoenen erna heb ik leuke seizoenen gedraaid, maar nooit meer kampioen geworden. Bijna 25 jaar later was het weer zover. Deze laatste overwinning was voldoende om nummer 1 te worden in Noord Nederland. De champagne kon opengeknald worden en het feest kon beginnen. Ondanks dat het niveau zogenaamd recreatief is, gaat het wel degelijk ergens om. In het najaar nog wat toernooien spelen en dan zit het seizoen er weer op. Ik kijk al uit naar het voorjaar, wanneer we een “treeningskamp” hebben ter voorbereiding op het nieuwe seizoen. Lokatie:..ARUBA !!!!

Terug van weggeweest

Het lijkt er op, dat ik alleen in mijn vakantie’s de tijd neem, om een blog te schrijven. Sinds de vorige vakantie in mei, zijn er in mijn turbulente leven genoeg evenementen, avonturen, workshops en ontmoetingen geweest, die het zeker waard zijn om een verhaaltje over te schrijven. Laat ik dan even beginnen met de meest recentelijke ontmoeting. Even een stukje voorgeschiedenis uit de tijd, dat internet nog geen begrip was. In 1990 ben ik gaan studeren in het Haagsche (braltaal voor Den Haag). Nog voordat het jaar om was, ben ik op 21 november samen met 8 andere jongens een commitment aangegaan om een jaarclub te vormen, genaamd Satyrus. Vraag me niet hoe we aan deze naam gekomen zijn. In die tijd werden veel griekse en latijnse termen gebruikt om een naam te geven aan een groep studenten, die gezamenlijk activiteiten willen ondernemen. Maar goed, inmiddels zijn we al lang afgestudeerd en hebben ons verspreid over de aardbol. Van St. Maarten tot ergens in Frankrijk, van Soest tot Sappemeer en een aantal zijn in de buurt van het Haagsche gebleven. En deze zomer is het gelukt om 8 van 9 jaarclubgenoten samen te brengen in Nederland. En wat is nou een betere locatie, dan op het strand van Scheveningen in een lounge club annex strandtent, genaamd WIJ (niet te verwarren met WI) vlak bij de haven. En ja, alles en iedereen was er bij aanwezig incl. de meeste kinderen. Dit leverde een geslaagd festijn op met eten, rosé en vooral bijpraten. Dan blijft nu de vraag: Wanneer gaat het ons weer lukken om als jaarclub bij elkaar te komen? Wie weet, staat dat in een volgende blog.
%d bloggers liken dit: